กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 ฉันให้อภัยเจ้าแล้ว
“ฆ่า!!”
“ข้าจะฆ่านางให้ได้!!”
“คุณหนูใหญ่ ใจเย็นก่อนเถิดเจ้าค่ะ ตอนนี้นางเป็นศิษย์สำนักสู่ซานแล้ว”
“แล้วเป็นศิษย์สำนักสู่ซานแล้วอย่างไร นังสารเลวนั่นทำให้ข้าขายหน้าจนหมดสิ้น ทั้งยังทำให้ท่านพ่อเสียตำแหน่งผู้อาวุโสไป ข้าจะฆ่านางให้ได้!!”
หวงเพ่ยอิ๋งตวาดอย่างเดือดดาล
สาวใช้เกลี้ยกล่อมว่า “คุณหนูใหญ่ นางเป็นศิษย์สำนักสู่ซาน หากทำตามกฎสำนัก ท่านก็จะถูกประหารด้วย แถมยังจะทำให้ทั้งตระกูลเดือดร้อนไปด้วยนะเจ้าคะ”
“แล้วจะให้ข้ากลืนความแค้นนี้ลงไปหรือ?”
สาวใช้ยิ้มเจ้าเล่ห์ “คุณหนู ท่านลืมไปแล้วหรือว่านางมีชาติกำเนิดอย่างไร? ก็แค่หญิงชาวบ้าน
แค่ให้คนปลอมเป็นโจรภูเขา แล้วฆ่าล้างครอบครัวนางเสีย เท่านี้ก็ระบายโทสะให้คุณหนูใหญ่ได้แล้วมิใช่หรือเจ้าคะ”