กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 ประคองรากฐานให้มั่นคง มุ่งขัดเกลาให้ดียิ่งขึ้น
ศึกครั้งนี้สั่นสะเทือนฟ้าดิน
ทั่วสนามรบมีเสียงตะโกนสังหารและเสียงอาวุธปะทะกันดังขึ้นต่อเนื่องอื้ออึงจนแทบแก้วหูแตก
ในรัศมี 800 ลี้ ลมเมฆพลันแปรปรวน
เมื่อครู่ท้องฟ้ายังแจ่มใสไร้เมฆ บัดนี้กลับมืดครึ้มไปทั่ว สายฟ้าฟาดคำราม สายฟ้าแลบแต่ละสายกรีดผ่านท้องนภา
ต่อจากนั้น เม็ดฝนขนาดเท่าถั่วก็เทกระหน่ำลงมา กระแทกพื้นจนสาดกระเซ็นเป็นหย่อม ๆ
น้ำฝนผสมปนเปกับโลหิต กลายเป็นธารสีแดงสายหนึ่ง ไหลเอื่อยไปตามพื้น
“.........”
สำนักสู่ซานเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้มากมาย
พรรคมารเดิมทีก็มิใช่คู่มือของฝ่ายธรรมะ