กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 เกิดยามเช้าตายยามค่ำ
หลิ่วชิวสุ่ยมองหลี่เสวียนเซียวที่บุกเข้าไปในศาลเทพขุนเขาตามลำพัง แล้วถอนหายใจแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน
หัวใจสำคัญของอาคมผนึกนี้อยู่ที่ศาลเทพขุนเขา หลี่เสวียนเซียวฉลาดจริง ๆ
น่าเสียดายที่เขาทายถูกเพียงครึ่งเดียว
ข้าจะจดจำเจ้าไว้
เจ้าตัวน้อยที่ช่วยชีวิตข้า แต่ก็แค่นั้น
ถือเสียว่าเป็นเคราะห์ที่เจ้าต้องประสบตามชะตา
หลิ่วชิวสุ่ยสามารถนั่งอยู่ในตำแหน่งปัจจุบันได้ ย่อมรู้จักเลือกสิ่งที่ควรเก็บสิ่งที่ควรทิ้ง
หลิ่วชิวสุ่ยมองเงาร่างของเด็กหนุ่มในอาคมผนึกอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังจากไป
“พวกเจ้าสองสามคนเฝ้าอยู่ที่นี่ รอต้อนรับการฟื้นคืนของผู้อาวุโสซือคง”