กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 มรรคาสวรรค์หล่อเลี้ยงกลับ วาสนาชะตาเสริมอำนาจ
ใจข้า การกระทำข้า กระจ่างดุจกระจกใส
ใจนี้ดุจกระบี่ ฟาดฟันอุปสรรคและเคราะห์ร้ายทั้งปวง!
ใจนี้ดุจกระจก ส่องเห็นตะวันจันทราได้
การกระทำของข้าและใจข้าล้วนเป็นธรรม ข้ายึดมั่นในความยุติธรรมของตน ทุ่มเทจนสุดกำลังและจะสู้จนตัวตาย
มุ่งไปข้างหน้าตามมรรคาของข้า ไม่ถึงยอดเขาก็ไม่มีวันหยุด
“.........”
หลี่เสวียนเซียวสะบัดชายอาภรณ์ แล้วพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา
สายลมรอบด้านหอบพัดเขาเข้ามา
ท้องฟ้าราวกับถูกม่านสีดำผืนมหึมาปกคลุม หนาทึบจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก