กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 ภูเขาเวยหู่ไร้อสูรพยัคฆ์อีกต่อไป
เขาเดินตามร่องรอยที่อสูรพยัคฆ์สองตัวทิ้งไว้ตอนลงจากเขาไปจนถึงถ้ำของพวกมัน
หลี่เสวียนเซียวเดินเข้าไป ในถ้ำยังมีสมบัติมากมายที่อสูรพยัคฆ์สองตัวขนไปไม่ไหว
หลี่เสวียนเซียวกวาดตามองคร่าว ๆ แล้วเดินไปจนสุดถ้ำ ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย
ณ สุดถ้ำในตอนนี้ มีกระดูกสีขาวสี่ร่างนอนอยู่
บนร่างของพวกเขาไม่เหลือเนื้อหนังแม้แต่น้อย ราวกับถูกกาลเวลานับไม่ถ้วนกัดกร่อนจนในที่สุดเหลือเพียงกระดูกขาว
พวกเขาคือโจวเหยียน ไป๋เสวี่ย ชิงเฟิง และชิงหมิง
หลี่เสวียนเซียวไม่เข้าใจ เดิมทีเขาคิดว่าทั้งสี่คนจากไปแล้วเสียอีก