กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ลอบโจมตีอย่างโจ่งแจ้ง!
ในตอนนั้นเอง ประตูศาลเทพขุนเขาก็ถูกผลักเปิดอีกครั้ง
คราวนี้เป็นกลุ่มพ่อค้าที่เดินทางผ่านมาพอดี
ดูจากการแต่งกายแล้ว พวกเขาน่าจะมาจากต่างถิ่น หากไม่ใช่คนต่างถิ่น ต่อให้ต้องอ้อมทางก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาในภูเขาเวยหู่แห่งนี้
โจวเหยียนเป็นฝ่ายชวนพวกเขาคุย ระหว่างสนทนาก็ถามว่าไม่รู้หรือว่าบนภูเขาเวยหู่มีปีศาจอยู่
ชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มพ่อค้าเช็ดน้ำฝนบนใบหน้าแล้วตอบว่า
“ช่วยไม่ได้ ถ้าไม่รีบเร่งเดินทาง ของพวกนี้ก็ขายไม่หมด พอถึงตอนนั้นทั้งครอบครัวก็ต้องอดอยากกันหมด”