กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 เลิกแกล้งฉันสักที
ในความทรงจำของหญิงชุดแดง ผู้บำเพ็ญเพียรวัยนี้ส่วนใหญ่ดีแต่พูด ฝีมือจริงกลับไม่ได้เรื่อง
จะมีสักกี่คนที่ยอมไปเรียนทำอาหาร
เมื่อนางมองน้ำแกงเนื้อตรงหน้าอีกครั้ง กลิ่นหอมเข้มข้นก็ลอยเข้าจมูก ราวกับมีมนตร์วิเศษที่ปลุกต่อมรับรสให้ตื่นขึ้นได้ในพริบตา
เมื่อลองพินิจดู น้ำแกงในหม้อมีสีน้ำตาลอมแดงชวนกิน ผิวหน้ามีน้ำมันบาง ๆ ลอยอยู่
เนื้อในหม้อมีขนาดพอดีกัน เส้นใยเห็นชัดเจน ผ่านการเคี่ยวนานจนเนื้อนุ่มฉ่ำ กินแล้วแทบละลายในปาก ส่วนผักก็สุกกำลังดี