กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 อย่าไปพบคนที่น่าตื่นตะลึงเกินไปตั้งแต่แรก
“ศิษย์พี่ใหญ่ ใจเย็นก่อน!!”
หลี่เสวียนเซียวเหยียบกระบี่ฝ่าลม ไล่ตามกลิ่นอายของศิษย์พี่ใหญ่เซวียอวิ๋นออกจากสำนักสู่ซานไปตลอดทาง
“ข้าเสียพ่อไปแล้ว จะเสียนางไปอีกไม่ได้ คำพูดนั้นช่างถูกต้องจริง ๆ คนเราจะรู้จักทะนุถนอมก็ต่อเมื่อสูญเสียไปแล้วเท่านั้น
พ่อข้าเป็นเช่นนั้น นางก็เป็นเช่นนั้น ข้าจะไม่ทำให้ตัวเองต้องเสียใจอีก”
หลี่เสวียนเซียว “ศิษย์พี่ ท่านลืมปณิธานแรกเริ่มตอนที่ท่านบำเพ็ญมรรคาไปแล้วหรือ?”
“เจ้าพูดถูก ข้ารักนาง!!”
หลี่เสวียนเซียว: .........
ดูท่าศิษย์พี่จะไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้วอย่างสิ้นเชิง