ตอนที่ 175 บทสนทนาเปี่ยมอารมณ์ความรู้สึกยาวนานกว่าสิบนาที

ตอนที่ 175 บทสนทนาเปี่ยมอารมณ์ความรู้สึกยาวนานกว่าสิบนาที

“ภูมิหลังเป็นยังไงกัน?” ฉินม่านแค่นหัวเราะ นึกถึงการแต่งกายที่ธรรมดาที่สุดของเซี่ยหงหย่วนและท่าทางที่เขานั่งบนเก้าอี้พลาสติกในโรงอาหาร ความอับอายในใจก่อนหน้านี้กลับกลายเป็นความรู้สึกเหนือกว่าอย่างน่าประหลาด “แต่งตัวธรรมดาซะไม่มี นั่งกินข้าวในโรงอาหารโรงพยาบาลเรา ข้าวของเครื่องใช้บนตัวรวมกันแล้วน่าจะยังไม่เท่ากระเป๋าใบเดียวของฉันด้วยซ้ำ! แต่จี้หวยชิงกลับแนะนำเขาอย่างจริงจัง น่าขำสิ้นดี ฉันเห็นว่าที่พ่อตาเขานอกจากสีหน้าที่บึ้งตึงจริงจังแล้ว ก็ดูไม่ต่างอะไรกับผู้ชายวัยกลางคนตามท้องถนนเลยสักนิด”