ตอนที่ 170 พูดไม่เป็น ก็ไม่ต้องพูด!

ตอนที่ 170 พูดไม่เป็น ก็ไม่ต้องพูด!

ในห้องเรือนกระจกที่สวนผู่ เซี่ยจืออี้นั่งขัดสมาธิอยู่บนพรมหนานุ่ม บนหน้าจอแท็บเล็ตตรงหน้ามีคอมเมนต์วิ่งและข้อความส่วนตัวที่เต็มไปด้วยคำอวยพรหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

จริง ๆ แล้วเธอเห็นทั้งหมดนั่นแล้ว การได้รับคำอวยพรจากทุกคนทำให้เธอรู้สึกมีความสุขมาก

เซี่ยจืออี้เอื้อมมือไปเกาคางเจ้า “หมูฮาจี” เฉินผีที่หมอบอยู่บนตักของเธอ เฉินผีหลับตาพริ้ม เงยหัวอันใหญ่โตที่เต็มไปด้วยขนนุ่มฟูรับสัมผัสอย่างสบายใจ พร้อมส่งเสียงครางครืดคราดดังลั่น

ไม่รู้เหมือนกันว่ามันทำได้อย่างไร ต่อให้ถูกควบคุมอาหาร แต่มันก็แทบไม่มีวี่แววว่าจะผอมลงเลยแม้แต่น้อย