กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 165 ครอบครัวร่วมใจ คือหลังคาบ้านที่ดีที่สุด
เฉินผีที่ตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนไม่ได้ประหม่าแม้แต่น้อย มันบิดตัวอ้วนกลมที่ดูหนาแน่นไปมา ดวงตากลมโตเหลือบมองของว่างบนโต๊ะน้ำชา ก่อนจะกวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ในที่นั้น แล้วใช้สายตาสื่อให้ทุกคนป้อนอาหารมัน แต่ผลกลับไม่มีใครขยับเขยื้อนเลยสักคน
มันส่งเสียงร้องเมี๊ยวด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเดินไปหาที่นอนตรงแผ่นกระเบื้องที่มีแสงแดดส่องถึงเต็มที่ข้างเท้าของเซี่ยจืออี้ แล้วขดตัวเป็นก้อนขนยักษ์อย่างชำนาญ หูกระต่ายสีแดงสดนั่นดูโผล่ ๆ หาย ๆ อยู่ท่ามกลางขนสีทองของมัน
เฉินผีหรี่ตาลง ในลำคอเปล่งเสียงครางกรอด ๆ ที่ดูพอใจราวกับเสียงเครื่องยนต์รถแทรกเตอร์คำราม ทำเอาทุกคนถึงกับหัวเราะออกมา บรรยากาศยิ่งดูผ่อนคลายและใกล้ชิดกันมากขึ้น