ตอนที่ 116 คิดไร้สาระอะไรอยู่

ตอนที่ 116 คิดไร้สาระอะไรอยู่?

ถึงแม้อายุอานามจะมากแล้ว แต่จี้ฉางเฟิงก็ไม่ได้เป็นภาระเลยสักนิด เขากลับหัวเราะร่าและหยอกล้อทุกคนอย่างอารมณ์ดี “เหนื่อยกันแล้วใช่ไหมล่ะ ปกติบอกให้พวกคุณหมั่นออกกำลังกายกันบ้าง อย่ามัวแต่นั่งเขียนวิทยานิพนธ์อยู่ตรงนั้น ตอนนี้รู้ซึ้งถึงความเหนื่อยยากแล้วใช่ไหม?”

“อาจารย์ครับ ถ้าท่านไม่ตีกลับวิทยานิพนธ์ของผม ผมก็คงมีเวลาเจียดไปออกกำลังกายแล้วล่ะ!”

จี้ฉางเฟิงมองค้อนหลี่ฮ่าวอย่างใจเย็น “คิดไร้สาระอะไรอยู่?”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...”

ทุกคนได้ยินเช่นนั้นต่างก็พากันหัวเราะร่า เซี่ยจืออี้เองก็กลั้นขำแทบไม่อยู่ ไม่คาดคิดเลยว่าปรมาจารย์แพทย์แผนจีนแห่งชาติผู้ดูเคร่งขรึมเช่นนี้ จะพูดจาไม่สมกับสถานะของตนเองออกมาได้เช่นนี้...