ตอนที่ 112 สรุปว่าเราจะ “ต่อสู้นองเลือด” กันไม่ได้ใช่ไหม

ตอนที่ 112 สรุปว่าเราจะ “ต่อสู้นองเลือด” กันไม่ได้ใช่ไหม?

เมื่อร่างกายและจิตใจของเซี่ยจืออี้ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง นี่เป็นแฟนหนุ่มของเธออย่างถูกต้องตามธรรมเนียม นอนเตียงเดียวกันจะมีอะไรที่ไม่ได้กัน? เมื่อคิดได้เช่นนั้น เซี่ยจืออี้ก็ซุกตัวเข้าสู่อ้อมกอดของจี้หวยชิงโดยไม่ลังเล มือเล็กวางทาบบนเอวของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ความง่วงงุนค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา

ในความสะลึมสะลือ เซี่ยจืออี้สัมผัสได้ถึงริมฝีปากที่เย็นเล็กน้อยของจี้หวยชิง ซึ่งประทับลงบนหว่างคิ้วของเธออย่างแผ่วเบาราวกับขนนกและเต็มไปด้วยความทะนุถนอม

“นอนเถอะ”

เสียงแหบพร่าของจี้หวยชิงดังขึ้นเหนือศีรษะ ทันใดนั้นสายฟ้าฟาดสายหนึ่งก็ดังขึ้นอย่างไม่คาดฝัน เซี่ยจืออี้สะดุ้งสุดตัวและขยับตัวเข้าหาอ้อมกอดของจี้หวยชิงอีกครั้ง ความง่วงงุนมลายหายไปในพริบตา