กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 22 คุณน่ะเข้าใจการขู่ดีนักนะ
“เซี่ยจืออี้!” ซูเสวี่ยลดหวีลงในมือ ใช้สองมือจับไหล่เพื่อนให้หันมาเผชิญหน้ากันด้วยสายตาที่จริงจังสุดขีด “เธอมองฉัน แล้วใช้ความบริสุทธิ์ใจตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมาตอบฉันมาว่า ความรู้สึกที่เธอมีต่อจี้หวยชิงคนนี้ เป็นแค่ความรู้สึกคนไข้ที่มีต่อแพทย์จริง ๆ งั้นหรือ?”
หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง เซี่ยจืออี้มองใบหน้าเคร่งขรึมของซูเสวี่ย ก่อนจะหันไปดูสายตาของตัวเองในกระจกที่ยากจะปิดบัง ทั้งขัดเขินและสับสน การแก้ตัวทั้งปวงจึงติดค้างอยู่ในลำคอ
เซี่ยจืออี้ก้มหน้าลง นิ้วมือนวดวนชายเสื้อโดยไม่รู้ตัวพลางนิ่งเงียบไป
ความเงียบนี้คือคำตอบในตัวมันเอง