กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 20 ชายผู้นี้ ระดับไม่ธรรมดาจริง ๆ!
จี้หวยชิงที่เดินนำอยู่หันกลับมาทันทีเมื่อได้ยินเสียง สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย “คุณซูครับ?”
ในเสี้ยววินาทีนั้น ซูเสวี่ยใช้ความเชื่อมั่นอันแรงกล้าในฐานะนักแสดงควบคุมตัวเองเอาไว้ได้
เธอฝืนปรับสีหน้าที่บิดเบี้ยวให้กลับมานิ่งสงบอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยืนตัวตรงราวกับว่าเสียงร้องเจ็บปวดเมื่อครู่เป็นเพียงภาพหลอน
ซูเสวี่ยแสร้งทำเป็นผ่อนคลายพลางโบกมืออย่างสง่างาม เพื่อจะกลบเกลื่อนความประหม่า จึงจงใจเบนสายตาไปที่เก้าอี้ไม้ “ตัวการ” นั้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราวกับนักสะสมว่า “ไม่มีอะไรค่ะ ฉันแค่ดูโต๊ะตัวนี้... เอ่อ เก้าอี้ไม้นี่ดูโบราณดี รูปทรงมีเอกลักษณ์ ก็เลยอดใจไม่ได้ที่จะชมต่อนานหน่อยน่ะค่ะ”
ซูเสวี่ยพูดพลางพยักหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง ราวกับกำลังชื่นชมผลงานศิลปะชิ้นหนึ่งอยู่จริง ๆ