กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 17 ว่าที่ลูกเขยไหล่กว้างเอวสอบขายาว!
เซี่ยจืออี้อดไม่ได้ที่จะลอบยิ้ม ระหว่างช่วงจังหวะที่วิ่งนั้น เธอเอียงศีรษะมองดูเส้นสายบนใบหน้าและสายตาที่จดจ่อของจี้หวยชิง
ความตื่นกลัวก่อนหน้านี้เลือนหายไปนานแล้ว สิ่งที่มาแทนที่คือความตื่นเต้นที่ได้ “หนี” ไปพร้อมกัน
จี้หวยชิงสัมผัสได้ถึงสายตาของเซี่ยจืออี้ จึงอดไม่ได้ที่จะมองเธอก่อนจะพบว่าแม่สาวน้อยคนนี้กำลังยิ้มอยู่
ในดวงตาคู่งามนั้นส่องประกายวาววับด้วยความฉลาดแกมโกงและความตื่นเต้น ราวกับว่านี่ไม่ใช่การหลบหนีที่ทุลักทุเล แต่เป็นการผจญภัยที่น่าสนุกต่างหาก
จี้หวยชิงยิ้มอย่างจนใจ เส้นประสาทที่ตึงเปรี๊ยะผ่อนคลายลงอย่างช่วยไม่ได้ มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มที่แทบมองไม่เห็น