กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนใบหน้าของหลัวโหวปรากฏท่าทีดูแคลนขึ้นในพริบตา
"เจ้าเป็นตัวอะไรกัน... คิดว่าสั่งให้ข้าหยุด ข้าก็ต้องหยุดงั้นรึ"
กล่าวจบก็ยื่นมือไปทางหอกสังหารเทพทันที โลกมารสวรรค์ก็ยึดครองดินแดนว่างเปล่าภายหลังโลกตะวันตกถูกทำลายล้าง ราวกับฐานสีดำที่ชูร่างของหลัวโหวทั้งสามขึ้นมา!
อินโซ่วท่ามกลางห้วงโกลาหลขมวดคิ้ว
ใจขยับขึ้นมา ผนึกควบคุมที่มองไม่เห็นก็ถูกกระตุ้นในทันใด...
"ตูม!"
กลิ่นอายบนร่างหลัวโหวปั่นป่วน!
ร่างทั้งร่างแทบจะนั่งไม่มั่นคง รีบกดการสั่นสะเทือนของพลังเวทในกายตนไว้ แล้วแหงนมองออกไปนอกฟ้าดินหงหวงด้วยความตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
อินโซ่วเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะเบา ๆ!
"เจ้าก็คือสิ่งที่ข้าปล่อยออกไป..."