กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วย่อมรู้ว่าหมอนี่คิดจะทำอะไร!
แต่ระฆังโกลาหลตอนนี้ต่างจากแต่ก่อน มันเป็นมหาสมบัติแห่งเผ่ามนุษย์ จึงไม่อาจให้นักพรตตัวเป่าเอาไปศึกษาตามอำเภอใจได้
อินโซ่วจึงยิ้มกล่าวว่า
“ระฆังโกลาหลไม่ให้!”
เมื่อนักพรตตัวเป่าได้ยินว่าไม่ให้ ในใจก็ตกต่ำลงทันที
แต่ประโยคถัดไปของอินโซ่วทำให้เขาตื่นเต้นอีกครั้ง เห็นอินโซ่วยิ้มอย่างอารมณ์ดีกล่าวว่า
“แต่ทว่า...”
“หากสหายร่วมวิถีตัวเป่าสนใจตราประทับพลิกฟ้า ข้าก็ไปบอกบรรพชนเผ่าอูเสวียนหมิงได้ ให้ยืมเจ้าไปชมสักหน่อย...”
ดวงตาของนักพรตตัวเป่าสว่างวาบ
รีบพยักหน้ารัวราวกับกลองเด็กเล่น!