กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในใจของเสวียนตูตื่นตระหนก
เดิมทีเขาบำเพ็ญเพียรการละวางอารมณ์ขั้นสูงสุด แต่กลับมีความรู้สึกเศร้าใจผุดขึ้นในใจ...
ราวกับมีบางสิ่งถูกพรากไปออกไปจากร่างกาย!
"เผ่ามนุษย์......"
เสวียนตูพึมพำสองคำนี้ออกมาในใจ
จากนั้นก็สัมผัสได้ถึงวาสนาของตนที่สั่นสะเทือนและเสื่อมถอย แม้แต่พลังเวทก็เริ่มไม่มั่นคง แสงเร้นลับปะทุออกนอกร่างกาย ปราณต้นกำเนิดกระจัดกระจายออกจากร่างกายอย่างต่อเนื่อง!
พลังข่มขวัญของเสวียนตูก็ร่วงโรยอย่างรวดเร็ว
แต่เขาราวกับยังไม่ตัดสินใจ!
ยังคงยืนอยู่กลางอากาศ ดวงตางุนงง ปากพึมพำแผ่วเบาสองคำนี้:
"เผ่ามนุษย์......"