เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในใจของอินโซ่วพลันหวั่นไหว
จริงด้วย!
ในบรรดาสิบรากวิญญาณแต่กำเนิดแห่งหงหวง มีเพียงต้นหลิวกลวงกับผลโสมมนุษย์เท่านั้นที่สามารถจำแลงกายได้ ส่วนที่เหลือล้วนประสบมหาเคราะห์ หรือไม่ก็ไม่อาจจำแลงกายได้ตั้งแต่แรก
เรื่องชาติกำเนิดของเจิ้นหยวนจื่อมีคำกล่าวอยู่มากมาย
บ้างกล่าวว่าเขาคือต้นโสมมนุษย์ที่จำแลงกาย อาศัยสิ่งลวงฝึกฝนจนบรรลุสัจธรรม แล้วใช้ผลพิเศษลูกหนึ่งบนต้นโสมมนุษย์ตัดแยกร่างตนเองออกมา บ้างก็กล่าวว่าเขาคือแก่นพสุธาอู้ถู่ที่ถือกำเนิดมาพร้อมกับต้นโสมมนุษย์!
แต่ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไร เจิ้นหยวนจื่อย่อมเข้าใจรากวิญญาณแต่กำเนิดเป็นอย่างดีแน่นอน
ทว่าตอนนี้เจิ้นหยวนจื่อถูกประมุขทงเทียนลากไปยังเกาะจินอ๋าวแล้ว
อินโซ่วจึงวางลงซึ่งความคิดนี้ชั่วคราว ก่อนโบกมือเบา ๆ วางไผ่ชำระอายตนะทั้งหกไว้นอกเมือง ให้มันหยั่งรากลงในฟ้าดินที่เพิ่งถือกำเนิด!
“ไว้ค่อยไปหาเจิ้นหยวนจื่อทีหลัง...”
จากนั้น