กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วถึงกับพูดไม่ออก
จำต้องหันไปมองพระแม่ผิงซินอย่างจนใจ แล้วเอ่ยว่า
“เหนียงเหนียง เหตุใดแม้แต่พระองค์ก็ยังเป็นเช่นนี้...”
เหลือบตามองนิดหนึ่ง ก็เห็นบรรพชนเผ่าอูเสวียนหมิงมีสีหน้าขวยเขินเต็มใบหน้า!
ผิวหนังที่เดิมเย็นเยียบและขาวนวล ราวกับลาวาร้อนระอุไหลอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็ง คลื่นความร้อนใกล้จะปะทุออกมา...
เห็นแล้วใจของอินโซ่วก็เริ่มกระสับกระส่าย
แต่ทว่า...
ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาสำหรับเสพสุข!
อินโซ่วตั้งสีหน้าจริงจังทันที จ้องมองดวงตาของพระแม่ผิงซิน
พระแม่ผิงซินเห็นดังนั้น ก็รู้ว่าสิ่งที่อินโซ่วจะพูดต่อไปต้องเป็นเรื่องจริงจัง จึงหดเก็บสีหน้ายั่วเล่นบนใบหน้าเสีย!