กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยังดีที่อารมณ์ของพระราชมารดาแห่งประจิมเพียงผ่านไปชั่วขณะ นางย่อมไม่ทางระบายโทสะใส่จินหลิงเซิ่งหมู่เพราะเรื่องเช่นนี้เป็นแน่
เมื่อรู้ตัวว่าตนเสียอาการแล้ว
พระราชมารดาแห่งประจิมก็หัวเราะเสียงดังกังวาน เอ่ยว่า
“ฮึๆ... ข้าได้ยินชื่อราชันมนุษย์มานานแล้ว แต่ยังไม่เคยได้พบหน้ากันด้วยตนเอง!”
“เดิมยังคิดว่าคราวนี้จะได้พบเสียอีก!”
“วางใจเถิด... เมื่อบัตรเชิญนี้เปล่งแสงขึ้น ข้าจะไปด้วยตนเองแน่นอน...”
จินหลิงเซิ่งหมู่ลาส่งอย่างเคารพ
ต่อไปก็ย่อมไปยังราชสำนักสวรรค์ เพื่อเชิญเฮ่าเทียน!
ต่อเฮ่าเทียนนั้น จินหลิงเซิ่งหมู่สบายใจกว่าเดิมมาก...