กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตูม!”
ขอบของธงผานกู่พลันมีแสงสีเทาวาบขึ้นมา
ปล่อยปราณกระบี่สีโกลาหลออกมาหนึ่งสาย ราวกับไม่สนใจเวลาและอวกาศโดยตรง ในพริบตาก็ข้ามผ่านทุกอุปสรรคมาถึงเบื้องหน้าอริยะจุ่นถี
อริยะจุ่นถีจนใจได้แต่ยกต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติขึ้นมากัน
“ฟึ่บ!”
เสาแสงราวกับจับต้องได้แผ่กระจายออกมา
ในพริบตาก็พุ่งชนกัน พลังทั้งสองสายจึงบั่นทอนและปะทะกันไม่หยุดกลางอากาศ...
แต่ถึงอย่างไรต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติก็เคยหักไปครั้งหนึ่ง ต่อให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ก็เทียบไม่ได้กับสมบัติสูงสุดแห่งการเบิกฟ้าอย่างธงผานกู่!
แสงทองถูกปราณกระบี่โกลาหลสาดกระจัดกระจายอย่างรวดเร็ว
วิถีดับสูญภายในนั้นก็ถูกพลังของธงผานกู่บั่นทอนจนสิ้นไปโดยตรง