กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตำหนักวัฏสงสารหกภพ
พระแม่ผิงซินยังคงประทับนั่งอยู่เบื้องบน เบื้องหลังคือแสงแห่งวัฏสงสารที่หมุนวนและแปรเปลี่ยนไม่หยุด กลิ่นอายมรรคาไร้ขอบเขต!
อินโซ่วยืนเคียงข้างบรรพชนเผ่าอูเสวียนหมิง
บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกระจ่างใจที่จู่ๆ ก็กลับไปยังตำหนักวัฏสงสารหกภพ...
ทันใดนั้น พระแม่ผิงซินทอดสายตาลงมองทั้งสอง แสดงสีหน้ายิ้มก็ไม่ใช่ไม่ยิ้มก็ไม่ใช่
อินโซ่วกับบรรพชนเผ่าอูเสวียนหมิงชะงักงัน
มองตามสายตาของพระแม่ผิงซินด้วยความประหลาดใจ
“ฟึ่บ!”
บรรพชนเผ่าอูเสวียนหมิงราวกับถูกถ่านไฟที่เผาแดงจนร้อนจัดลวกมือ
มือที่จับกับอินโซ่วอยู่ก็สะบัดออกในทันที