กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามนี้
ณ เบื้องบนท้องฟ้า
เฮ่าเทียนซึ่งแอบดูเรื่องสนุกอยู่ก็สะดุ้งโหยงขึ้นมาเช่นกัน!
“อริยะไท่ชิงองค์นี้ช่างใจร้อนเกินไปกระมัง?”
เฮ่าเทียนอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ เสวียนตูไม่ใช่เด็กน้อยอย่างหยางเจี่ยนสักหน่อย ในฐานะกึ่งอริยะ… จำเป็นต้องตีรุ่นเล็กแล้วรุ่นใหญ่ถึงกับออกโรงหรือ?
อีกทั้งเฮ่าเทียนมองเห็นชัดเจนว่า ถึงอินโซ่วจะลงมือทุบตีอย่างหนัก
แต่ในจังหวะที่ลงมือ กลับไม่มีเจตนาสังหารเลยแม้แต่น้อย!
จากนั้นสายตาก็จ้องตรงไปที่อินโซ่วกับไท่ชิงทั้งสอง พลางพึมพำในใจว่า:
“คงไม่ถึงขั้นลงมือกันจริง ๆ หรอกนะ?”
“ถ้าได้ลงมือกันก็ดี… ให้เจ้าตี้ซินคนนี้ได้เจ็บตัวบ้าง จะได้ไม่ต้องอาศัยฐานะราชันมนุษย์ของตัวเองมากำเริบเสิบสาน…”