กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ยาเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาไม่คิดว่าคำพูดของหยุนเซียวต่อหน้ากว่างเฉิงจื่อจะได้ผลถึงเพียงนี้!
ในใจก็มีความรู้สึกเจ็บใจที่ไม่เอาดีขึ้นมาเล็กน้อย:
นางให้เจ้าส่งเจ้าก็ส่ง ศักดิ์ศรีของเซียนทองคำแห่งนิกายฉานอย่างเจ้าไปอยู่ที่ไหน?
ดูท่าทางของกว่างเฉิงจื่อกับหยุนเซียวแล้ว ราวกับว่าต่อไปจะหยุดรบกัน...
นี่ไม่ใช่สิ่งที่ลู่ยาอยากเห็นเลย
“เฮ่อ…”
นักพรตลู่ยาถอนหายใจเบา ๆ ในใจ
เขารู้ดีว่า ตอนนี้จะบีบให้ข่งเซวียนลงมือคงเป็นไปไม่ได้เลย เมื่อมีสามเซียนเมฆาและคนอื่น ๆ อยู่ ฝ่ายนิกายฉานก็ไม่อาจสร้างความได้เปรียบแบบบดขยี้ต่อมหาซางได้เลย!
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้…”