กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กว่างเฉิงจื่อมองดูเงาร่างอันเด็ดเดี่ยวของหยางเจี่ยน
ในใจพลันเกิดความรู้สึกแย่แล้วขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก อ้าปากจะพูด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา
หยางเจี่ยนเป็นคนแบบนี้มาตลอด พอเห็นมารดาของตนตกอยู่ในอันตราย ย่อมต้องบุกเข้าไปโดยไม่สนสิ่งใดอยู่แล้ว...
เรื่องนี้ทั้งสมเหตุ ทั้งสมผล!
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กว่างเฉิงจื่อก็ขยับเท้าเดินเงียบเชียบไปข้างกายเซียนแท้อวี้ติ่ง
ลดเสียงลงแล้วถามว่า
"ศิษย์น้องอวี้ติ่ง เรื่องนั้นเจ้าได้บอกหยางเจี่ยนแล้วหรือยัง"
"เขาว่าอย่างไรบ้าง"
พูดพลางดวงตาก็เปล่งประกายเจิดจ้า จ้องมองเซียนแท้อวี้ติ่งด้วยความคาดหวังเต็มที่
เซียนแท้อวี้ติ่งถอนหายใจเบา ๆ ในใจ แต่บนใบหน้ากลับไม่แสดงออกมาแม้แต่น้อย