กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"นี่..."
เติ้งฉานอวี้ชะงักไปครู่หนึ่ง
ศิษย์พี่จ้าวกงหมิงมีความคับแค้นใจต่อฝ่าบาทลึกถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
ถึงกับต้องให้เขาเดินทางมาด้วยตัวเอง... หรือว่าจะถือโอกาสแก้แค้นที่ฝ่าบาทปิดบังเขาไว้ก่อนหน้านี้!
"ศิษย์พี่ ฝ่าบาทก่อนหน้านี้ใช้ฐานะนักพรตฉางโซ่วเดินทางไปทั่ว... ล้วนมีเหตุจำเป็นที่เอ่ยไม่ได้จริง ๆ นะพ่ะย่ะค่ะ!"
"หากทำได้ ท่านก็คงไม่อยากปิดบังศิษย์พี่เลย..."
เติ้งฉานอวี้เอ่ยกับจ้าวกงหมิงทันที
น้ำเสียงแฝงด้วยความอ้อนวอนอยู่บ้าง!
สีหน้าจ้าวกงหมิงพลันเต็มไปด้วยความจนปัญญา เขามองเติ้งฉานอวี้แวบหนึ่ง แล้วหันไปมองราชครูเหวินกับคนอื่น ๆ สุดท้ายถอนหายใจเอ่ยว่า:
"เผ่ามนุษย์มีคำกล่าวไว้ว่าดี..."