กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้นาจาพยักหน้าเล็กน้อยขึ้นมาทันที
“สวยไม่เบาเลย!”
“ไม่แปลกใจเลยที่ไปมีเรื่องกับเฮ่าเทียน...”
อินโซ่วหน้าเจื่อนขึ้นมาทันที
ไอ้เด็กเปรตเอ๊ย แกจะไปรู้อะไรเรื่องสวยไม่สวยวะ!
อินโซ่วจึงเคาะเบา ๆ ที่หัวนาจา แล้วเอ่ยเสียงเบา:
“เราบอกเจ้าแล้วมิใช่หรือว่าอย่าพูดพล่าม?”
จากนั้นจึงไม่สนใจนาจาที่กำลังเบ้หน้าขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ยกหน้าขึ้นมองไปทางเซียนหญิงอวิ๋นฮวาด้วยรอยยิ้ม
เซียนหญิงอวิ๋นฮวาสวมผ้าขาวบางสีเรียบทั้งชุด ราวกับทอขึ้นจากเมฆาครัวเรือง งดงามราวความฝันและภาพลวง ผิวขาวนวลจนแทบกลมกลืนเป็นสีเดียวกันกับเสื้อผ้า
แต่รัศมีจาง ๆ บนใบหน้า กลับไม่ทำให้ผู้ใดมองข้ามความงามของนางไปได้เลย!