กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พอเถิด!”
“ราชันมนุษย์เสด็จมาถึงเขาท้อ ยังตั้งใจกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ต่อหน้าข้า ลวงข้าออกมา... แท้จริงแล้วคิดจะทำสิ่งใด?”
“ราชันมนุษย์พูดมาตรง ๆ เถิด!”
เฮ่าเทียนไม่ยอมแตะเหล้าหอมที่อินโซ่วผลักมาตรงหน้าเขา
แผ่นหลังเรียวยาวตั้งตรง แววตาเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์วูบวาบ มองอินโซ่วด้วยรอยยิ้มเลือนรางเหมือนมีเหมือนไม่มี:
“การสถาปนาเทพคือกระแสใหญ่แห่งวิถีสวรรค์...”
“หากราชันมนุษย์จะขอความเมตตาจากข้าเพราะเรื่องนี้ ข้าก็ได้แต่บอกว่าช่วยไม่ได้แล้ว!”
เฮ่าเทียนคิดว่าอินโซ่วต้องมาเพราะเรื่องการสถาปนาเทพแน่นอน
เพียงประโยคเดียวก็ปิดช่องทางที่เป็นไปได้ทั้งหมด ทั่วทั้งตัวก็แผ่ท่าทีราวกับกุมสถานการณ์ไว้ในมืออย่างเลือนราง มองอินโซ่วด้วยท่าทีเหนือกว่าเล็กน้อย