กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่ไม่นานนัก
อินโซ่วก็ใจสงบลงในทันที!
ของสิ่งนี้ไม่ใช่จะเล่นมั่ว ๆ หรือพูดอีกอย่าง ด้วยความสามารถของสิ่งนี้ในมือเขา มันไม่มีความสามารถที่จะจับคู่มั่ว ๆ ได้เลย
ไม่อย่างนั้น ถ้าเขาทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไปสักหน่อย มันก็คงวุ่นวายไปหมดไม่ใช่หรือ?
“ฟู่…”
“ขวัญเอ๋ยขวัญมา!”
อินโซ่วอุทานเบา ๆ ในใจ จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นความอยากรู้และความคาดหวัง
ด้ายแดงที่เปล่งออกมาจากมือเขา มีเงื่อนไขสำคัญข้อหนึ่ง คือทั้งสองฝ่ายต้องมีใจให้กันบ้างจึงจะได้!
แต่ปัญหาก็อยู่ตรงนี้แหละ……