กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วได้ยินดังนั้น ในดวงตาก็สว่างวาบ
ในใจพลันรู้สึกลำบากใจ... ลำบากใจอะไรกันวะ โลหิตแก่นแท้ผานกู่อยู่ในมือตัวเองก็ไม่หนีไปไหน แต่ถ้ามัวชักช้าตอนนี้ก็เท่ากับเสียมารยาทกับนางงาม!
อินโซ่วพลันพลิกฝ่ามือ
เก็บโลหิตแก่นแท้ผานกู่เข้าสู่ร่างกาย แล้วโยนความอยากรู้อยากเห็นที่มีต่อผลโสมมนุษย์ไว้ข้างหลัง...
“ฮ่าฮ่าฮ่า...”
“เรามาแล้ว!”
กว่าอินโซ่วกับนางงามจะสบตากันอีกครั้ง
ก็เป็นหลังจากผ่านขั้นตอนพิธีสมรสอันยุ่งยากจนจบสิ้น ฟ้าใกล้ค่ำ และกลับมาถึงในตำหนักบรรทม
พอพบกัน ชิงหลวนก็หยิบม้วนคัมภีร์ออกมาทันที:
“ฝ่าบาท แผนภาพภูผาธาราแผ่นดินนี้...”