กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังกระบี่ชิงผิงจมเข้าไปในเมฆทัณฑ์สวรรค์ ก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นระลอกหนึ่ง
กลิ่นอายอริยะแห่งวิถีสวรรค์ของประมุขทงเทียนแผ่ออกมา ครู่ต่อมา เมฆทัณฑ์สวรรค์ที่เดิมพลุ่งม้วนไม่หยุดก็สงบลงในที่สุด ค่อย ๆ สลายไป……
ตลอดช่วงเวลานั้น อินโซ่วเพียงขมวดคิ้วมองดู
และไม่ได้ลงมือทำอะไรอีก!
เสียงของเจิ้นหยวนจื่อดังขึ้นข้างหูเขา เจิ้นหยวนจื่อส่งเสียงทางจิตอย่างเงียบเชียบ:
"การอดกลั้นของราชันมนุษย์ก่อนหน้านี้มิใช่ดีงามหรือ?"
"เหตุใดวันนี้จึงอดทนไม่ไหว?"
"บัดนี้เป็นยุคที่อริยะปกครองโลก วิถีสวรรค์รุ่งเรืองยิ่ง ราชันมนุษย์แม้จะมีความคิดใด ๆ ก็จำเป็นต้องค่อย ๆ ดำเนินการอย่างค่อยเป็นค่อยไปนะ……"