กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วรีบยิ้มขื่น พลางรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
“จะไปมีได้อย่างไร?”
“พระแม่จะมากล่าวหาข้าไม่ได้นะ!”
ก็แค่ก่อนหน้านี้ข้าคิดมากไปสักนิดเดียว ทำไมยังจับเรื่องนี้ไม่ปล่อยอีก?
ไม่คิดว่าพระแม่ผิงซิน ผู้เป็นผู้แข็งแกร่งที่ควบคุมวิถีปฐพี
ก็ยังหลีกเลี่ยงความใจแคบเช่นนี้ไม่พ้น...
อินโซ่วคิดในใจ กำลังเตรียมอธิบายเพิ่มอีกสองสามประโยค
ก็เห็นพระแม่ผิงซินหดเก็บรอยยิ้ม สีหน้าจริงจังแล้วกล่าวว่า
“เจ้าเป็นราชันมนุษย์ การคิดมากคิดรอบคอบเป็นเรื่องสมควร หากเจ้าไม่คิดอะไรเลย ไม่สนไม่ดูแลข้ากลับจะกังวลว่าการลงเดิมพันกับเจ้ามากขนาดนี้จะถูกต้องหรือไม่!”
การเปลี่ยนสีหน้าอย่างกะทันหันของพระแม่ผิงซิน ทำให้อินโซ่วอดชะงักงันไม่ได้