กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในตำหนักวัฏสงสารหกภพ
พระแม่ผิงซินหัวเราะเบา ๆ อย่างจนใจ อริยะจุ่นถีผู้นี้ช่างหน้าด้านจริง ๆ วาจาถูกพูดถึงเพียงนี้แล้วยังไม่ยอมรับอีก
“หึ……”
พระแม่ผิงซินเองก็ขี้เกียจจะโต้เถียงกับเขาต่อ
นางขยับมือเบา ๆ ทันใดนั้นพลังไร้รูปสายหนึ่งก็พุ่งไปทั่วทุกแห่งของยมโลก!
“ครืน... ครืน...”
ณ ผืนดินแห่งหนึ่งของโลกตะวันตก
จู่ ๆ ทางเชื่อมมืดมิดสายหนึ่งก็เปิดออก กลิ่นอายมืดมัวแห่งยมโลกพวยพุ่งออกมา!
เงาร่างผู้คนจำนวนมากถูกพวยพุ่งออกมาจากปากทาง ราวกับนางฟ้าโปรยดอกไม้ หมู่คนเหล่านี้บ้างสีหน้าหวาดผวา บ้างแววตางุนงงราวกับยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่สิ่งร่วมกันคือกลิ่นอายของนิกายตะวันตกที่ทุกคนมีติดตัว!