กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเผชิญหน้ากับอริยะจุ่นถี ในใจของข่งเซวียนหาได้มีความหวาดกลัวไม่
เพียงแต่รู้สึกโกรธเกรี้ยวอย่างที่สุดในใจ
และก็กระจ่างใจขึ้นมาทันที!
"ที่แท้เป็นเช่นนี้... ข้าถึงบางอ้อว่าทำไมฝ่าบาทจึงเอ่ยเช่นนั้นมาตลอด ที่แท้มีอริยะที่ไร้ยางอายถึงเพียงนี้ ลงมือแทรกแซงกระแสใหญ่แห่งการสถาปนาเทพโดยตรง..."
การสถาปนาเทพนั้นคือเคราะห์สังหารเซียน
อริยะผู้ซึ่งนั่งอยู่เหนือวิถีสวรรค์แล้ว ปกครองโลกด้วยความสงบ ควรเพียงเฝ้าดูมหาวิบัติคลี่คลายไป โดยไม่ลงมือแทรกแซง มิฉะนั้นหากอริยะเอาตนเองเข้าไปพัวพันในเกม มหาวิบัตินี้จะยังมีความหมายอันใด?
ข่งเซวียนพึมพำ:
"ข้าช่างไร้เดียงสาเกินไป..."
"มีอริยะไร้ยางอายเช่นนี้จริง ๆ ด้วย!"