กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นจงจื่อไม่คิดว่าตนจะถูกปฏิเสธอย่างเด็ดขาดเช่นนี้!
ภายนอกสถานบำเพ็ญเพียรแห่งคุนหลุนตะวันตก อวิ๋นจงจื่อเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าตะลึงงัน ครู่ต่อมาสีหน้าบนใบหน้าก็กลายเป็นยิ้มขื่น เขาคารวะด้วยการประสานมือต่อทิศทางคุนหลุนตะวันตกอีกครั้ง:
“รบกวนแล้ว...”
จากนั้นก็หันหลังจากไป มุ่งสู่ทิศทางวังอวี้ซวี
หลังจากอวิ๋นจงจื่อจากไปแล้ว พระราชมารดาแห่งประจิมจึงละสายตา!
นางทอดสายตากลับมาที่เทพธิดาเก้าสวรรค์ตรงหน้า เห็นสีหน้าสำนึกผิดบ้างของเทพธิดาเก้าสวรรค์ จึงเอ่ยพร้อมยิ้มหัวเราะว่า:
“เจ้าทำสีหน้าเช่นนี้ไปทำไม?”
หลังจากเทพธิดาเก้าสวรรค์ตัดสินใจแน่วแน่และกลับไปยังด่านซานซานพร้อมข่งเซวียนแล้ว นางก็กลับคุนหลุนตะวันตกโดยตรง