กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากข่งเซวียนและพวกจากไปแล้ว
อินโซ่วกำลังจะบอกหยวนเฟิ่งว่า เราเริ่มกันเถอะ!
แต่กลับเห็นหยวนเฟิ่งมีสีหน้ากังวล คิ้วขมวดแน่นราวกับกำลังครุ่นคิด
“สหายร่วมวิถีหยวนเฟิ่ง...”
อินโซ่วเรียกเบา ๆ ครั้งหนึ่ง
ก่อนข่งเซวียนจากไป หยวนเฟิ่งยังมีท่าทางยิ้มแย้มอยู่แท้ ๆ ทำไมพอข่งเซวียนไปแล้วกลับกังวลขึ้นมาทันที?
หรือว่านี่คือ “ลูกเดินทางไกลพันลี้ มารดาย่อมกังวล” จริง ๆ?
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยวนเฟิ่งก็เงยหน้าขึ้นจ้องมองอินโซ่ว
“คำที่สหายร่วมวิถีพูดไว้ก่อนหน้านั้นหมายความว่าอย่างไร?”
ข่งเซวียนไม่ได้ใส่ใจอย่างจริงจัง อย่างมากก็แค่ระวังตัวในใจ