กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซินกงเป้าได้ยินดังนั้นก็หยุดฝีเท้า
หันไปมอง คิ้วก็ขมวดขึ้นเล็กน้อยในทันที!
“ขุนนางเฟ่ย...”
“ไม่ทราบว่าขุนนางเฟ่ยมาหาข้าด้วยเรื่องใด หรือว่าเป็นเรื่องแรงศรัทธาบูชาของพระสนมอ๋าว?”
เรื่องนี้เขายอมไม่ได้เด็ดขาด
การสถาปนาอ๋าวหลีเป็นเทพที่ราชสำนักต้าซางรับรองการบูชาและการรวบรวมแรงศรัทธาบูชา ยังต้องอาศัยปี่กานและพวกพ้องเท่านั้น!
แต่เฟ่ยจ้งยิ้มเต็มใบหน้า เอ่ยพลางหัวเราะว่า:
“หาใช่ หาใช่!”
“แต่ก่อนหน้านี้ในท้องพระโรง ข้าเห็นราชครูอาสาแบ่งเบาความกังวลให้ฝ่าบาท แต่กลับไม่ถูกวิธี... ดังนั้นจึงอยากมาชี้แนะราชครูสักคำ!”
เซินกงเป้าก็เป็นคนใจสูงหยิ่งทะนง