เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหลายปีก่อน
กว่างเฉิงจื่อและชื่อจิงจื่อฉวยยามที่อินโซ่วไม่อยู่ พาตัวองค์ชายสองพระองค์แห่งมหาซาง คืออินเจียวและอินหงไป ยังถ้ำพำนักของตนเพื่อบำเพ็ญเพียร!
หากเป็นไปตามกระแสใหญ่เดิม พระมารดาผู้ให้กำเนิดขององค์ชายทั้งสองจะถูกทำร้ายจนสิ้นชีวิต
ยามที่อินเจียวและอินหงจนตรอกไร้ทางไป พวกเขาแล้วค่อยปรากฏตัว ก็ราวกับทัพเทพลงมาจากฟ้า มอบถ่านไฟในยามหิมะ!
แต่อินโซ่วไม่ได้เป็นไปตามสูตรเลยสักนิด ไม่เพียงมิได้ทำร้ายพระมเหสีเจียงและคนอื่น ๆ ความรู้สึกระหว่างสามีภรรยากลับร้อนแรงยิ่งกว่าเดิม!
ทำให้กว่างเฉิงจื่อและชื่อจิงจื่อถึงกับตาโตไปบ้าง
“ข้ากับอินเจียวผู้นี้มีวาสนาอาจารย์ศิษย์กันชัด ๆ ...”
ในยามที่จนปัญญาจริง ๆ
กว่างเฉิงจื่อและชื่อจิงจื่อก็จำต้องลงมือแบบฝืน ๆ ลงมือโดยตรง!
——อย่างไรเสียนิกายฉานทำเรื่องเช่นนี้ก็มิใช่ครั้งสองครั้ง