เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ยาประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง
“หึ... ตี้ซินเล่นกลบตาพวงตาได้ดีจริง ๆ ดูท่าตี้ซินก็รู้เรื่องการสถาปนาเทพ และเข้าใจชะตาของตนเอง”
“นี่วิ่งมาทะเลอุดร คิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างงั้นรึ...”
จากนั้น เมื่อมองปรมาจารย์ปีศาจคุนเผิงก็หัวเราะเบา ๆ อย่างขบขัน พลางถามว่า
“ท่านปรมาจารย์ปีศาจถึงกับเป็นเพราะตี้ซินผู้นี้... แต่เขาพูดอะไรกับท่านหรือ”
ลู่ยาถามเช่นนั้น แต่ในดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ใส่ใจ
ต่อให้ตี้ซินรู้อนาคตของตนเองแล้วอย่างไร
กระแสใหญ่แห่งการสถาปนาเทพ เขาจะต้านทานได้หรือ
ปรมาจารย์ปีศาจคุนเผิงมองสีหน้าของลู่ยา ไม่รู้เพราะเหตุใด จู่ ๆ ก็นึกถึงท่าทางหยิ่งผยองไม่ยอมจำนนของอินโซ่วก่อนหน้านี้ แล้วนำมาเปรียบกับท่าทีของลู่ยาเบื้องหน้า ในใจพลันเกิดความไม่พอใจขึ้นเล็กน้อย
ฟ้าลิขิตเล่นตลก ในฐานะบุตรของตี้จวิ้น