กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในกระโจมบัญชาการทัพกลาง
ราชครูเหวินและพระแม่สือจีต่างนั่งไม่ติด ใจเต้นระส่ำรอคอยอยู่!
พระแม่สือจีนั่งนิ่ง ขนคิ้วขมวดเล็กน้อย ก้มหน้าครุ่นคิด
ส่วนราชครูเหวินนั้นหมดภาพลักษณ์สงบนิ่งมั่นคงเหมือนแต่ก่อนไปนานแล้ว เดินไปมาในกระโจมบัญชาการพลางถอนหายใจพลาง
"ก่อนหน้านี้ข้าเพียงได้ยินชื่อปรมาจารย์ปีศาจคุนเผิงผู้นี้มาเท่านั้น..."
"แต่ปรมาจารย์ปีศาจผู้นี้มีนิสัยใจคออย่างไรกันแน่ พวกเรายังไม่รู้อะไรเลย! เผื่อว่า..."
"เฮ่..."
ราชครูเหวินคิดว่าฝ่าบาทยังคงหุนหันพลันแล่นเกินไป
ในฐานะเจ้าแห่งมหาซาง กระทบจุดเดียวก็สะเทือนทั้งร่าง จะเอาตัวเข้าเสี่ยงภัยด้วยตนเองได้อย่างไร?