กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหนือทะเลบูรพา
นาจายังคงพึมพำถามอยู่ ยังรออะไรอยู่หรือ?
ทว่าอินโซ่วยังคงเอามือไพล่หลัง ท่าทางสงบนิ่งราวกับสายลมและเมฆบางเบา
คลื่นทะเลกว้างใหญ่ไพศาล
แต่ภายในรัศมีหลายสิบลี้รอบกายของทั้งสองคน เพราะไอของไข่มุกสะกดสมุทร กลับสงบร่มเย็น คลื่นมิสะทกสะท้าน!
แม้แต่เกลียวคลื่นสักเกลียวก็ยังก่อตัวขึ้นไม่ได้
อินโซ่วมิได้รีบลงไปยังวังมังกรทะเลบูรพาโดยตรง ในใจคิดอยู่เงียบๆ ว่า
“ข้ามาถึงก็สะเทือนเข็มเทพตรึงสมุทรเสียแล้ว...”
“หากในเผ่ามังกรยังมีผู้มีสายตาคมสักหน่อย คงคิดอะไรออกแล้วเป็นแน่... ต้องปรากฏตัวออกมาแน่กระมัง?”
หากเผ่ามังกรไม่แสดงปฏิกิริยาใดเลยจริงๆ