กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหลยเจิ้นจื่อโอบศพจีชางไว้ในอ้อมแขน
เมื่อมองดวงตาของจีชางที่ยังเบิกโพลงไม่หลับ ความเศร้าโศกก็แล่นขึ้นในใจ!
อาจารย์บอกไว้ชัด ๆ ว่า... วันนี้เป็นวันดีที่พ่อลูกจะได้พบกันอีกครั้ง
เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้?
ในใจเหลยเจิ้นจื่อทั้งไม่เข้าใจและยากจะยอมรับ
“ฮือ!”
เหลยเจิ้นจื่ออดไว้ไม่ไหว ถึงกับร่ำไห้เสียงดัง!
เหลยเจิ้นจื่อในยามนี้มีอายุเพียง 6-7 ปี
แม้จะเรียนวิถีกับอวิ๋นจงจื่อบนเขาจงหนาน และกินพุทราเพลิงจนได้วิทยายุทธ์ชั้นดีติดตัว แต่แท้จริงแล้วยังนับเป็นเด็กคนหนึ่ง!
เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ จะอดไว้ได้อย่างไร?