กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วหันมองพระแม่สือจีด้วยความแปลกใจเล็กน้อย
ไม่ถูกสิ!
เป็นไปได้อย่างไรที่พระแม่สือจีจะมีนิสัยเช่นนี้?
ต้องรู้ไว้ว่าภาพจำที่พระแม่สือจีมอบให้อินโซ่วมาตลอด คือผู้ที่พูดจาสมเหตุสมผลยิ่ง
——ถึงขั้นยึดติดตำราไปหน่อย!
ยกตัวอย่างเรื่องนาจาก่อนหน้านี้ นาจาก็อาละวาดใหญ่ในถ้ำไป๋กู่แล้ว พระแม่สือจีก็ยังไม่ระบายโทสะใส่หลี่จิ้ง แต่ปล่อยหลี่จิ้งไป
กลับตรงไปยังเขาเฉียนหยวนเพื่อขอคำอธิบายจากเซียนแท้ไท่อี่!
นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมก่อนหน้านี้อินโซ่วจึงคิดจะส่งพระแม่สือจีไปทะเลอุดรก่อน
เพราะกลัวว่าพอเธอได้เห็นด้านวิถีอำนาจของอินโซ่วแล้ว จะเกิดความคิดอื่นใดในใจ...
แต่คาดไม่ถึงเลยจริง ๆ