กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วไม่ได้ตอบในทันที
หากแต่กวาดสายตามองพระแม่สือจีไปมา!
เห็นนางมีใบหน้างดงาม อีกทั้งบนกายยังมีเสน่ห์เฉพาะตัวที่บรรยายออกมาไม่ได้
ไม่อาจอดทอดถอนใจในใจได้
"ขอเพียงเป็นผู้บำเพ็ญเพียร ถ้าเป็นสตรีแล้วช่างหาได้ยากนักที่จะไม่งาม!"
"จะเห็นได้ว่าจิตที่รักในความงามนั้น ทุกคนล้วนมี!"
อันที่จริงสิ่งที่อินโซ่วทอดถอนใจนั้นเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
เหตุใดจึงต้องบำเพ็ญเพียร?
ก็ไม่ใช่หรือ เพื่อยกระดับตนเองให้สมบูรณ์แบบ?
ยิ่งระดับการบำเพ็ญสูงส่งเท่าใด ตนเองก็ยิ่งสมบูรณ์แบบเท่านั้น