กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้พบซูต๋าจี่อีกครั้ง
แม้จะไม่ใช่ครั้งแรก อินโซ่วก็ยังรู้สึกตื่นตะลึงในความงาม
ปราณแก่นแท้และสีหน้าของซูต๋าจี่ดูดีขึ้นมาก
ทั้งตัวเปล่งประกายสดใสราวกับคนละคน
แม้แต่เฟ่ยจ้งและโหยวหุนที่คุ้มกันมาด้วยตลอดยังพากันทึ่งจนอดอุทานไม่ได้ รูปลักษณ์และจิตใจแบบนี้ช่างเป็นคนละคนกันเลย!
“ซูต๋าจี่คนนี้ปรับจิตใจได้เร็วเหลือเกิน...”
ทั้งสองต่างพึมพำอยู่ในใจ
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนวาน พวกเขาย่อมไม่รู้
เพียงคิดว่าซูต๋าจี่คิดได้เองแล้ว
ซูต๋าจี่ค้อมคำนับอินโซ่วอย่างอ่อนช้อย ในดวงตามีประกายแห่งความเลื่อมใส