กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูต๋าจี่เอ่ย "อือ" เบา ๆ
เห็นว่านางไม่คิดจะพูดอะไรมาก เฟ่ยจ้งจึงประสานมือคารวะไปทางรถนั้นแต่ไกล แล้วหันหลังขึ้นม้าอีกครั้ง
ขบวนรถจึงเคลื่อนต่อไป
ภายในห้องโดยสาร
ซูต๋าจี่มีสีหน้าเปราะบางอ่อนโยน ดุจดอกไม้เงียบงาม เพียงนั่งนิ่งอยู่เช่นนี้ก็เพิ่มสีสันให้ภายในห้องโดยสารแล้ว
ทอดสายตาเหม่อลอยไปเบื้องหน้า
ในใจซูต๋าจี่คิดเหม่อ ๆ ว่า
"ตี้ซินเป็นคนเช่นไรกันแน่"
ครั้งยังมีซูฮู่อยู่
ตี้ซินในปากของบิดาที่ซูต๋าจี่ได้ยินมา คือฝ่าบาทที่รีดไถอย่างไร้ขีดจำกัด ชอบสร้างผลงานใหญ่โตโอ่อ่า