กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วยิ้มบาง ๆ
สายตาที่มองเติ้งฉานอวี้ยิ่งเปี่ยมด้วยความชื่นชม ในใจคิดว่า:
"เอาละ... จัดการได้หนึ่งคน!"
ไม่เห็นหรือว่าเติ้งฉานอวี้เรียกตัวเองว่า "หม่อมฉัน" แล้ว?
มองเรือนกายเรียวยาวและงดงามของเติ้งฉานอวี้อีกครั้ง
ใจอินโซ่วร้อนผ่าวเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ต้องรีบร้อนอะไร เช้าค่ำก็เป็นคนของตัวเองอยู่ดี!
อินโซ่วหันศีรษะทันที มองไปที่เติ้งจิ่วกง
ยิ้มแล้วเอ่ยกับเติ้งจิ่วกงว่า:
"แม่ทัพเฒ่าเติ้ง สองวันนี้พวกเจ้าเตรียมการให้ดีสักหน่อย พิธีต้องใหญ่โต ต้องไม่ให้ฉานอวี้ต้องน้อยเนื้อต่ำใจเด็ดขาด!"