กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วชะงักงัน ใบหน้าออกแดงเรื่อเล็กน้อย
แต่กลับไม่โกรธเลย
เจ้าบอกให้ข้าหยิ่งยโสไม่ยอมใคร ข้าก็ต้องเป็นเช่นนั้นหรือ
เช่นนั้นหน้าตาของราชันมนุษย์ผู้สง่างามอย่างข้าจะวางไว้ที่ไหน
——ข้าไม่ทำหรอก!
อินโซ่วยังคงยิ้มเต็มหน้า ยิ้มร่าแล้วเอ่ยกับบรรพชนเผ่าอูเสวียนหมิงว่า
“ท่านบรรพชนเผ่าอูพูดเล่นแล้ว!”
“มหาซางของข้าการเซ่นไหว้เทพบรรพชนมานาน แรงศรัทธาบูชาก็รุ่งเรืองขึ้นทุกวัน ข้าจะลบหลู่ท่านบรรพชนเผ่าอูได้อย่างไร”
ในสายตาของอินโซ่ว
ตอนนี้การพูดจาอ่อนข้อกับบรรพชนเผ่าอูเสวียนหมิง หรือแม้แต่ก้มหัวให้ ก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายเลย!